W 2019 roku doszło do wybuchu pyłu osadu ściekowego w jednej z oczyszczalni ścieków w Polsce. Pomimo że uszkodzeniu uległa jedna z trzech równolegle pracujących linii technologicznych, zarządzający zakładem zdecydowali się prewencyjnie unieruchomić dwie nieuszkodzone linie do czasu zbadania sprawy, naprawy uszkodzonej linii oraz wprowadzenia zabezpieczeń na przyszłość.
Wybuch oraz wielomiesięczne unieruchomienie suszarni ścieków spowodowały wielomilionowe straty. Były one związane nie tylko z kosztami naprawy (koszt około miliona złotych), ale również kosztami utylizacji osadu ściekowego, poprzez jego transport i sprzedaż zewnętrznej firmie recyklingowej.
6 wybuchów w oczyszczalniach w krótkim odstępie czasu
Dane na temat wybuchów w przemyśle często nie są ewidencjonowane. Trudno zatem dotrzeć do statystyk na temat ilości tego typu zdarzeń. Szczątkowe informacje w tym zakresie pokazują jednak, że tylko w Polsce w ciągu ostatnich 12 miesięcy miały miejsce dwa wybuchy w oczyszczalniach ścieków. Z kolei IChemE (The Institution of Chemical Engineers) podaje informacje o 4 wybuchach, do jakich doszło w instalacjach suszenia w oczyszczalniach w Wielkiej Brytanii. Jak się okazało, wszystkie zdarzyły się w przeciągu zaledwie 24 miesięcy.
Fot. 1: Budynek oczyszczalni ścieków w Barcelonie, gdzie w 2006 roku także doszło do wybuchu podczas procesu suszenia osadów ściekowych.
Luka informacyjna dotycząca wybuchu pyłu w oczyszczalniach
Choć, jak wskazano wyżej, ciężko dotrzeć do źródła, które by pokazywało oficjalne statystyki dotyczące wybuchów w przemyśle, często się zdarza, że poszczególne eksplozje są relacjonowane przez media. Tym samym, przeszukując informacje medialne na temat wybuchów w oczyszczalniach ścieków na przestrzeni ostatnich lat, można odnaleźć relacje ze zdarzeń spowodowanych zarówno wybuchem biogazu, jak i wybuchem pyłu powstałego w procesie suszenia osadu ściekowego.
Szukając jednak informacji o sposobach zabezpieczenia oczyszczalni ścieków przed wybuchem, przestrzeń ta jest zdominowana materiałami na temat zagrożeń związanych z powstającym biogazem i sposobami zabezpieczenia oczyszczalni w tym zakresie. Ciężko natomiast dotrzeć do materiału, który kompleksowo obejmuje kwestie zagrożenia wybuchem pyłu z suszonego osadu ściekowego oraz omawia możliwe do zastosowania zabezpieczenia przed skutkami wybuchu, które są wymagane ze względu na dyrektywę ATEX i normy z nią zharmonizowane.
W niniejszym artykule, bazując na zdarzeniu, do jakiego doszło w 2019 roku we wspomnianej oczyszczalni ścieków, wypełniamy wspomnianą wyżej lukę informacyjną i pokazujemy, w których obszarach instalacji przekształcania osadów w paliwo alternatywne, występuje największe zagrożenie wybuchem pyłu oraz jak przed tym zagrożeniem się chronić w myśl obowiązujących przepisów prawa.
Podstawowe metody zagospodarowania osadu ściekowego
W procesie oczyszczania ścieków powstaje kłopotliwy produkt uboczny w postaci osadu ściekowego. Oczyszczalnie muszą się go pozbyć lub w optymalny sposób zagospodarować.
Składowanie
Najprostszym rozwiązaniem jest transport osadu na składowisko odpadów stałych. Praktyka ta była często stosowana wiele lat temu, kiedy to wręcz płacono oczyszczalniom za możliwość odbioru osadu. Sytuacja ta z biegiem lat odwróciła się o 180 stopni.
Nowe, coraz surowsze wymogi związane z ochroną środowiska, składowaniem odpadów i recyklingiem spowodowały, że od kilku lat to oczyszczalnie ścieków, chcąc przetransportować osad na teren składowisk odpadów stałych, muszą słono płacić za każdą tonę tego materiału. Z tego względu oczyszczalnie szukają alternatywnych metod zagospodarowania osadu ściekowego.
Odwadnianie i zagospodarowywanie
Często stosowaną praktyką jest odwodnienie osadu i jego sprzedaż rolnikom, którzy wykorzystują go jako bogaty w składniki mineralne i odżywcze nawóz.
Suszenie i przekształcanie w paliwo alternatywne
Popularne rozwiązanie stanowią także technologie pozwalające przekształcić mokry osad, w suche, alternatywne paliwo o kaloryczności zbliżonej do węgla brunatnego. Do zalet tego rozwiązania możemy zaliczać:
- znaczną redukcję objętości i wagi,
- zwiększoną wartość opałową (zbliżoną do wartości węgla brunatnego),
- higieniczny produkt końcowy,
- znikomą emisję odorów produktu końcowego,
- możliwość bezproblemowego składowania przez dłuższy okres.
Podsumowując, produkt końcowy takiego procesu posiada odpowiednią kaloryczność, by go efektywnie spalać, produkując przy tym ciepło oraz energię elektryczną. Co więcej, podczas procesu suszenia, wilgotna masa jest przekształcana w suchy granulat, a to sprawia, że w oczyszczalni ścieków powstaje sytuacja niespotykana na żadnym wcześniejszym etapie funkcjonowania zakładu. Mowa tu o generowaniu pyłu, który to zawieszony w powietrzu tworzy zagrożenie wybuchem
Wybuchowy pył
Instalacje do przetwarzania osadu w paliwo alternatywne, w skład których wchodzi proces suszenia, transportu i magazynowania suchego granulatu, mogą w poszczególnych oczyszczalniach ścieków nieznacznie się różnić między sobą. Różnice te wynikają np. z zastosowanego rodzaju suszarni czy sposobu magazynowania granulatu. Niemniej założenia większości linii technologicznych są podobne.
Opis procesu suszenia
Osad ściekowy w formie mokrej jest transportowany do suszarni, w której woda odbierana jest w postaci pary. Powstała masa jest następnie schładzana. W kolejnym kroku produkt ten układem podnośników kubełkowych i podajników ślimakowych jest transportowany do silosów. Instalacje tego typu mogą także uwzględniać separatory czy młyny.
Najczęściej część gotowego granulatu jest zawracana do zbiornika z mokrym osadem. Ma to na celu poprawę parametrów osadu przed podaniem go do suszarni. W podobny sposób funkcjonowała również instalacja w omawianej oczyszczalni, w której doszło do wybuchu.
Podobieństwo pyłu z osadu ściekowego do pyłu węglowego i biomasy
Całość procesu przetwarzania osadu w paliwo alternatywne odbywa się w atmosferze wysokiego zapylenia, która skutkuje ryzykiem wybuchu. Wbrew pozorom takie zdarzenia w przemyśle nie są rzadkością. Poza przytoczonymi wcześniej przypadkami w Polsce i Wielkie Brytanii, do katastrofalnych wybuchów w ostatnim czasie dochodziło m.in. w elektrowni Turów oraz Dolna Odra. Przytoczenie tych zdarzeń z branży energetycznej nie jest przypadkowe, gdyż jak pokazały badania, pył węgla i biomasy, a także pył suchego osadu ściekowego mają wiele wspólnego.
Parametry wybuchowe pyłu osadu ściekowego
Osad ściekowy jest produktem, który stanowi mieszaninę o zmiennym składzie. Z tego względu do określenia parametrów wybuchowości pyłu pochodzącego z procesu suszenia osadu ściekowego, które to parametry stanowią bazę do doboru zabezpieczeń przeciwwybuchowych, niezbędne jest duże doświadczenie.
Należy przy tym pamiętać, że parametry wybuchowości pyłu powinny zostać wyznaczone dla konkretnej instalacji. Niemniej, aby pokazać poziom zagrożenia, posłużymy się danymi opracowanymi przez dr inż. Marka Wolińskiego ze Szkoły Głównej Służby Pożarniczej w Warszawie. Dane te uzyskano na podstawie pyłów pochodzących z Białostockiej Oczyszczalni Ścieków:
| Parametr | Wielkość |
|---|---|
| Dolna Granica Wybuchowości DGW, g/m3 | 60 – 125 |
| Minimalna temperatura zapłonu 5mm warstwy pyłu MTZW, st. C | 230 – 250 |
| Minimalna temperatura zapłonu obłoku pyłu MTZO, st. C | 360 – 510 |
| Minimalna energia zapłonu, mJ | 420 – 1300 |
| Stała wybuchowości Kst, bar*m/s | 88 – 157 |
| Maksymalne ciśnienie wybuchu Pmax, bar | 6,4 – 7,7 |
| Graniczne stężenie tlenu GST, % obj. | 5 – 8 |
Największe zagrożenie: transportowanie i magazynowanie wysuszonego osadu
Wybuchy w podnośnikach kubełkowych
W znanych nam przypadkach podnośniki nie były w ogóle zabezpieczone przed wybuchem lub posiadły pewnego rodzaju inertyzację, która polega na wprowadzeniu czynnika obojętnego do układu w celu obniżenia stężenia tlenu do poziomu, przy którym zapłon atmosfery wybuchowej jest niemożliwy.
W przypadku instalacji suszenia osadów ściekowych najczęściej wykorzystywana była para powstająca w procesie suszenia. Liczono, że będzie ona się przemieszczać wraz z produktem, pełniąc skuteczną formę ochrony. Tak jednak nie było.
Inertyzacja gazami obojętnymi nie zapobiegła wybuchowi
Podnośniki kubełkowe wykorzystywane do transportu gotowego granulatu z natury rzeczy nie są urządzeniami w pełni szczelnymi. Dodatkowo ruch kubełków może powodować występowanie lokalnych stref podciśnienia, co może powodować zasysanie powietrza do ich wnętrza.
W przypadku omawianego zdarzenia podnośnik był prawdopodobnie dodatkowo rozszczelniony, co ułatwiało ten proces. Wszystko to może sugerować, że inertyzacja, czyli wprowadzanie do wnętrza instalacji gazu obojętnego, w celu obniżenia stężenia tlenu może nie być skuteczną metodą ochrony przed wybuchem. W przypadku wystąpienia źródła zapłonu może dojść do wybuchu.
Źródła zapłonu dla podnośnika kubełkowego
Dyrektywa ATEX podaje 13 potencjalnych źródeł zapłony. W przypadku podnośnika kubełkowego z pewnością musimy wziąć pod uwagę następujące scenariusze wystąpienia źródeł zapłonu:
- w suszarni dojdzie do lokalnego przegrzania suszonego produktu w wyniku czego żarzące się cząstki przedostaną się na dalszą część instalacji
- dojdzie do uszkodzenia łożyska podnośnika kubełkowego, które w wyniku tarcia osiągnie temperaturę zapłonu pyłu
- taśma, na której zamontowane są kubełki, spadnie z rolki i zacznie trzeć o metalowe elementy podnośnika co może je rozgrzać powyżej temperatury zapłonu pyłu
- kubełki podnośnika będą uderzać o obudowę co doprowadzi do powstania iskry mechanicznej
- do instalacji przedostaną się ciała obce, które w wyniku uderzenia o ścianki urządzeń mogą doprowadzić do powstania iskry mechanicznej
Narzędzia ochrony przed wybuchem są konieczne, ale niewystarczające
Inertyzacja jest jak najbardziej poprawną formą prewencji, która ma ograniczyć ryzyko wybuchu. Może się ona bardzo dobrze sprawdzać w przypadku instalacji, gdzie przetwarzane są gazy, czy ciecze, co wynika głównie z faktu, że instalacje te są z zasady szczelne. Ryzyko, że przedostanie się do ich wnętrza powietrze, jest znikome. Tym bardziej że najczęściej panuje tam nadciśnienie.
W przypadku pyłów, instalacje zazwyczaj nie są na tyle szczelne, aby nie przedostawało się do nich powietrze z zewnątrz. Dlatego ograniczenie się jedynie do inertyzacji może nie być skuteczne, co potwierdził wybuch w opisywanej oczyszczalni.
Co więcej, obowiązujące przepisy prawne wymagają od właścicieli instalacji, nie tylko stosowania bardzo istotnych rozwiązań prewencyjnych, ale także zabezpieczeń przeciwwybuchowych. Mają one na celu ograniczenie skutków wybuchu do bezpiecznego poziomu oraz niedopuszczenie do rozwinięcia się wybuchu i przeniesienia go na inne części instalacji.
Aktualnie dostępne są trzy typy zabezpieczeń minimalizujących skutki wybuchu: odciążenie wybuchu, tłumienie wybuchu oraz odsprzęganie wybuchu.
Zaprojektowanie odpowiedniego rozwiązania systemu zabezpieczeń przed skutkami wybuchu nie jest proste, ale jest konieczne. Nie tylko z punktu widzenia prawa europejskiego i praktyki przemysłowej, która tego wymaga, ale również (a nawet przede wszystkim), aby chronić ludzkie życie oraz instalację.
Od wybranego projektanta firma powinna wymagać posiadania szerokiej wiedzy i doświadczenia zdobytego przy innych projektach, gdyż należy uwzględnić w takim projekcie wszystkie kluczowe czynniki techniczne i procesowe, ale także optymalny poziom kosztów, koniecznych do poniesienia przez zakład produkcyjny w celu zabezpieczenia instalacji.
Fot. 2: Zabezpieczona instalacja termicznego przetwarzania osadu ściekowego – widok z góry. Na pierwszym planie butla HRD odcinająca wybuch pomiędzy dwoma aparatami.
Co się stanie, kiedy nastąpi wybuch w niezabezpieczonym podnośniku?
Omawiany przykład wybuchu w oczyszczalni ścieków w 2019 roku można zaliczyć do zdarzeń, które oprócz ogromnych kosztów na szczęście nie były tragiczne w skutkach. Jednak należy sobie powiedzieć uczciwie, że do tragedii było niezwykle blisko. Świadczyć o tym mogą metalowe fragmenty podnośnika kubełkowego, które zostały oderwane i z dużą siłą uderzył w sąsiednie ściany budynku. Nie zawsze jednak można liczyć na tyle szczęścia.
Do czego może doprowadzić brak zabezpieczeń przed skutkami wybuchu?
Brak zabezpieczeń przed skutkami wybuchu może doprowadzić do ogromnej tragedii. Fala ciśnienia i ognia powstała w wyniku wybuchu rozprzestrzenia się we wszystkich kierunkach jednocześnie. Gdy taka sytuacja ma miejsce we wnętrzu instalacji, fala rozprzestrzenia kanałami i przesypami do sąsiednich urządzeń i aparatów. Gdy w ich wnętrzu panują sprzyjające warunki, może dojść do wybuchów wtórnych, które z reguły mają zdecydowanie wiesze konsekwencje niż wybuch pierwotny.
Omawiany wybuch w przenośniku doprowadził do jego natychmiastowego rozerwania. Owszem, z jednej strony zdarzenie to stanowiło zagrożenie dla personelu oraz pobliskich urządzeń, jednocześnie jednak obniżyło ono ciśnienie wewnątrz instalacji do tego stopnia, że nie przedostało się ono wraz z płomieniem do sąsiednich urządzeń. W skrajnym przypadku wybuch mógłby dotrzeć do zapylonego silosu początkując w nim wybuch wtórny.
Taki rozchodzący się bez żadnej kontroli wybuch w instalacji stanowi zagrożenie dla życia wszystkich pracowników, którzy w tym czasie znajdują się w pobliżu instalacji. Z tego względu omówione niżej sposoby na zabezpieczenie aparatów przed skutkami wybuchu (odciążanie i tłumienie), muszą zawsze być odpowiednio połączone z odsprzęganiem wybuchu, czyli zabezpieczeniem przed dalszym rozprzestrzenianiem się eksplozji na inne aparaty niż ten, w którym doszło do zdarzenia.
VIDEO: Unikaj wybuchów wtórnych
Jak poprawnie zabezpieczyć podnośnik przed skutkami wybuchu?
Pierwsza możliwość – system tłumienia i izolacji wybuchu
Jednym z kluczowych elementów systemu tłumienia wybuchu są czujniki ciśnienia. Ich zadaniem jest wykrycie bardzo wczesnej fazy wybuchu i przekazanie tej informacji do centrali sterującej. Aby system zadziałał prawidłowo, czujnik posiada dwie celki pomiarowe, które muszą wykryć wybuch równocześnie. W ten sposób eliminuje się ryzyko błędnej aktywacji systemu, np. w przypadku, gdy w jedną z celek uderzy np. cząstka produktu. Sytuacja, gdzie takie uderzenie symuluje charakterystykę wybuchu danego pyłu, jest niewielkie, ale mimo to nie możemy go wykluczyć.
Czujniki wykryją wybuch…
Takie czujniki ciśnienia wybuchu jak popularny MEX porównują zmianę ciśnienia wewnątrz chronionego aparatu z krzywą charakterystyki wybuchu danego pyłu. W ten sposób unikamy sytuacji, w której fluktuacja w chronionym urządzeniu zostałaby rozpoznana jako wybuch.
W uzasadnionych sytuacjach czujnik ciśnienia wspierany jest dodatkowo czujnikiem podczerwieni. Takie rozwiązanie stosuje się choćby w przypadku właśnie podnośników kubełkowych, które to posiadają stosunkowo skomplikowaną budowę, dzielącą go na kilka stref (stopa, nogi, głowica). Dzięki czujnikowi podczerwienie mamy pewność, że wybuch zostanie wykryty w możliwie najwcześniejszej fazie.
… przekażą sygnał do centrali sterującej, a ta aktywuje butle HRD…
Kiedy centrala sterująca otrzyma sygnał z czujników MEX i/lub IR o wystąpieniu wybuchu niezwłocznie aktywuje butle HRD z czynnikiem tłumiącym, który zostaje wstrzyknięty pod ciśnieniem chronionego aparatu.
Celem tego proszku jest neutralizacja, czyli stłumienie rozpoczynającego się wybuchu na bardzo wczesnym etapie w taki sposób, aby nie doszło do uszkodzenia urządzenia. Cały proces liczony od wykrycia wybuchu do jego stłumiania trwa mniej więcej tyle, co mrugnięcie okiem. Co ważne, ilość butli HRD oraz ich lokalizacja jest dobierana na bazie konstrukcji chronionego urządzenia, oraz parametrów wybuchowych pyłu.
Fot. 3: Centrala sterująca
… również te butle, które służą izolacji wybuchu.
Dodatkowo w celu izolacji wybuchu, czyli niedopuszczenia do rozprzestrzeniania się wybuchu na pozostałe urządzenia w całej instalacji, należy odpowiednio zabezpieczyć butlami HRD kanały bądź przesypy łączące podnośnik kubełkowy z sąsiednimi urządzeniami.
Odpowiednio zabezpieczony podnośnik kubełkowy poprzez system tłumienia i izolacji wybuchu skutkuje tym, że gdyby doszło do zainicjowania wybuchu, zostanie on w mgnieniu oka stłumiony, a naprawa urządzenia ograniczy się jedynie do wymiany butli HRD na nowe, w pełni wypełnione proszkiem tłumiącym. Tego typu zabezpieczenia zastosowaliśmy w trakcie prac modernizacyjnych dla omawianej oczyszczalni ścieków, w której wcześniej doszło do wybuchu.
Fot. 4,5: Butle HRD zabezpieczające podnośnik kubełkowy od dołu i góry
Druga możliwość – odciążenie wybuchu
Inną możliwością zabezpieczenia urządzenia przed skutkami wybuchu jest jego odciążenie. System ten zakłada wyprowadzenie wybuchu na zewnątrz urządzenia w sposób całkowicie bezpieczny dla ludzi i otoczenia.
Należy jednak w tym momencie podkreślić, że w przypadku pyłu, który może zawierać substancje szkodliwe, zastosowania tej metody jest ograniczona prawie do zera. Wynika to z faktu, że potencjalne uwolnienie do środowiska i/lub pomieszczenia substancji, a za takie uznaje się produkty powstałe na bazie osadu ściekowego, jest zabronione prawnie.
Dochodzi tu jeszcze drugi aspekt ograniczający możliwość zastosowania odciążania wybuchu w postaci paneli dekompresyjnych. Rozwiązania tego nie można stosować w pomieszczeniach zamkniętych.
Warto jednak przybliżyć w kilku słowach ideę odciążania wybuchu, gdyż jest ona bardzo często stosowana w różnych zakładach przemysłowych. Odciążenie wybuchu polega na instalacji na obudowie podnośnika specjalnych paneli, które w chwili wybuchu zostają rozerwane, nie uszkadzając przy tym reszty konstrukcji podnośnika i w sposób bezpieczny uwalniają fale ciśnienia i ognia.
Rozwinięciem zabezpieczenia w postaci paneli dekompresyjnych są bezpłomieniowe urządzenia do odciążania wybuchu, które dzięki swojej budowie zatrzymują płomień oraz redukują ciśnienie wyprowadzone na zewnątrz urządzenia wybuchu do bezpiecznego poziomu.
Każdorazowo przy zastosowaniu odciążenia wybuchu należy uwzględnić opisane wyżej odsprzęganie wybuchu. Tu istnieje szereg różnych typów zabezpieczeń, spośród których butle HRD stanowią najbardziej uniwersalne rozwiązanie.
Niebezpieczeństwo związane z wybuchem nie kończy się na układzie transportu
Choć układ transportu bliskiego złożony z podnośników kubełkowych (gdzie nastąpił wybuch w omawianej oczyszczalni ścieków) jest wysoce narażony na wybuch pyłu, nie można zapominać o poprawnym zabezpieczeniu silosów , w których magazynuje się wysuszony osad.
Wśród urządzeń i aparatów zagrożonych wybuchem pyłów to właśnie silosy, instalacje odpylania czy podnośniki kubełkowe należą do grupy generującej największe ryzyko wybuchu. Silosy są zatem kolejnym krytycznym miejscem na przestrzeni całej linii do termicznego suszenia osadu ściekowego.
Źródła zagrożenia wybuchu pyłu w silosie
Wybuch pyłu, jak wspomniano wyżej, jest wypadkową zetknięcia się mieszaniny pyłu i powietrza ze źródłem zapłonu. Najczęściej ich źródłem są czynniki zewnętrzne jak np. przegrzane łożysko, iskra mechaniczna czy otwarty ogień np. w czasie prac remontowych.
W przypadku suchego osadu ściekowego składowanego w silosie należy wziąć pod uwagę jeszcze jeden bardzo istotny czynnik, jakim jest możliwość samozapłonu, do którego może dojść w masie pyłu i granulatu. Zjawisko to mogą wywołać drobnoustroje i bakterie, które podczas przemian biochemicznych wydzielają ciepło. Takie zarzewie ognia, to kolejne potencjalne źródło zapłonu atmosfery wybuchowej.
Gdybyśmy chcieli wymienić najczęstsze notowane źródła zapłonu w silosie bądź urządzeniach przyległych do silosu, należy wspomnieć o:
- gorących powierzchniach, które mogą powstać np. mechanizmów wyniku tarcia mechanicznego lub grzejącego się układu elektrycznego
- iskry mechaniczne powstałe w wyniku przypadkowego wprowadzenia do silosu ciał obcych
- żarzących się cząstek, np. powstałych w suszarni
- źle prowadzonych prac pożarowo niebezpiecznych
- kondensacji pary, która sprzyja powstawaniu drobnoustrojów i bakterii, a następnie ich reakcjom biochemicznym, uwalniającym ciepło
- źle zabezpieczonej lub w ogóle nieprzystosowanej do pracy w miejscu zagrożenia wybuchem urządzenia elektryczne, lampy oraz inne urządzenia, które mogą powodować spięcia i wyładowania
Fot. 6: Butle HRD różnią się rozmiarem w zależności od ilości potrzebnego do użycia środku tłumiącego
Zabezpieczenie silosu przed skutkami wybuchu
Konieczność zabezpieczenia silosów przed skutkami wybuchu wynika wprost z dyrektywy ATEX i norm zharmonizowanych z tą dyrektywą. Istotne jest, aby już na etapie projektowania całej linii technologicznej, zatrudnić odpowiedniego eksperta, który będzie w stanie dokonać stosownych obliczeń i wyznaczyć miejsca i sposoby zabezpieczenia silosów przed skutkami wybuchu.
Dobór zabezpieczeń a wytrzymałość konstrukcyjna chronionego aparatu
Dobór właściwej formy zabezpieczenia przed skutkami wybuchu należy rozpocząć od wytrzymałości konstrukcyjnej aparatu (w tym wypadku silosu). Idea zastosowania odpowiedniego zabezpieczenia przed skutkami wybuchu polega na tym, aby w jak najszybszym czasie od zainicjowania wybuchu obniżyć ciśnienie do wartości poniżej wytrzymałości konstrukcyjnej. Niedopuszczenie do przekroczenia tej bariery ochroni aparat przed zniszczeniem, a tym samym nie spowoduje szkód materialnych oraz zagrożenia dla życia i zdrowia pracowników.
Posiadając informacje o wytrzymałości konstrukcyjnej silosu, a także o maksymalnym ciśnieniu wybuchu i szybkości narastania wybuchu dla danego pyłu, ekspert będzie mógł przygotować koncepcję zabezpieczenia silosu przed skutkami wybuchu zgodną z wymogami dyrektywy ATEX. Aby dobrać odpowiednie zabezpieczenia, musi wziąć pod uwagę wszystkie elementy konstrukcyjne silosu, jak i jego umiejscowienie na terenie zakładu oraz potencjalną szkodliwość pyłu, który może ulec wybuchowi.
Tłumienie wybuchu
Ochrona silosu poprzez zabudowę systemu tłumiącego z wykorzystaniem czujników i butli HRD z proszkiem tłumiącym jest, w przypadku pyłu z suszonego osadu ściekowego, jedyną możliwością zapobiegania skutkom wybuchu w silosie. Opis działania będzie zbliżony do omówionego wcześniej przykładu tłumienia wybuchu w podnośniku kubełkowym, z tą różnicą, iż jest prawdopodobne, że w przypadku większości typów silosów, wystarczy użycie czujników MEX, bez konieczności instalowania dodatkowych czujników optycznych IR.